انتخابات تمام شد و آنچه برای ثبت در تاریخ از این انتخابات باقی ماند ریاست جمهوری دوباره اهمدی نژاد ، اعتراض کروبی و موسوی ، بازداشت سیاسیون ، قطع پیامک ، اطلاع رسانی جانبدارنه رسانه میلی ، تظاهرات شکوهمند معترضان و شهادت افرادی بود که شاید عده ای از آنها رهگذر بودند و عده ای دیگر به قصد آزادی آمده بودند . اما سوال مهم اینجاست که در این شرایط و بعد از این چه باید کرد .

من در اینجا نظرات خودم را می نویسم دوست دارم شما هم نظرات خود را برایم بنویسید .

بعد از دوم خرداد محافظه کاران که تا حد معاونت وزارتخانه ها و سفرای خارجی را بین خود تقسیم کرده بودند به شدت دچار بهت شدند به نوعی که شاید یک سالی را در بهت به سر بردند به جرات می توانم بگویم تنها کسی که در بهت نبود آقای مصباح یزدی بود . او که در سال 74 موسسه خود را راه اندازی کرده بود طرحی به سازمان بسیج داد با نام میثاق با ولایت این طرح که در تمام پایگاه های بسیج در تابستان برگزار می شد بیشتر بر پایه مهدی شناسی و تعریف حکومت اسلامی بود و به نام پر کردن اوقات فراغت نوجوانان را جذب خود می کرد باز به جرات می توانم بگویم مجلس هفتم و انتخابات اول اهمدی نژاد حاصل این تدبیر دوراندیشانه مصباح یزدی بوده است و اگر بخواهم با ته مانده انصافم نظر بدهم او را به خاطر این دور اندیشی تحسین می کنم.

در شرایط فعلی دچار بهت شدن هیچ دردی را دوا نمی کند . پیگیر موضوع تقلب شدن هم بی فایده است باید به سرعت به دنبال منسجم شدن بود .

* اصلاحات یک معضل بزرگ دارد و آن اینکه با عامه مردم و علی الخصوص قشر متوسط به پایین دچار نقص ارتباط است . من همیشه فکر می کردم متمولین و بالای شهر نشینان حق پایین شهری ها می خورند اما در انتخابات اخیر کشف کردم که این پایین شهری ها هستند که با سادگی خودشان تمام معادلات را بهم می زنند . (به خدا خودم پایین شرهی و شهرک نشینم)

اصلاحات باید با این قشر پایین جامعه ارتباط داشته باشد . در همین انتخابات ستاد کروبی نتوانست به این افراد بقبولاند سود سهام عدالت سالی هشتاد هزار تومان است یعنی ماهی دوازده هزار و سود سهام نفت ماهی هفتاد هزار تومان است و سال هشتصد هزار تومان .

* اصلاح طلبان نیروهای مخلص و فعال ندارند . ستاد احمدی نژاد هزار تا بچه قد و نیم قد داشت که برایش کار می کردند اما در ستادهای موسوی و کروبی آنچه به چشم می آمد یک عده ژنرال بودند بدون پیاده نظام . الحمدلله همه دکتر و مهندس . دست به سیاه سفید هم که نمی زنیم . در افکار مردم همین مسئله خیلی مهم است .

* مشکل دیگر اصلاحات این رسانه است . به نظر من کروبی و موسوی و مشارک و سازمان مجاهدین باید به جای اینکه روزنامه های مختلف دربیاورند رنگ وارنگ با قیمت های همه بالای پانصد تومان و اوراق زیاد حداقل هفته ای یکبار دو ورق روزنامه رایگان اما گویا در حاشیه شهرها توزیع کنند . در همین شهر ما در نماز جمعه م مساجد هفته نامه ای بر همان اساس کمک های مردمی با نام عبرتهای عاشورا توزیع می کردند که بیا و ببین اثرش را .

* نکته دیگر اینکه اصلاحات باید و ناچار است نیروهای جدید وارد عرصه کند باید قبول کنیم مردم  کروبی و موسوی و خاتمی که همه بالای 65 سال سن دارد را نمی پذیرند . مردم چهره جدید می خواهند همانطور که حرف جدید می خواهند . از طرف دیگر باید نیروهای جدید یاد بگیرند با تندروی و هیجانهای بیهوده خودشان و اصلاحات را نسوزانند . به خدا یه خورده محافظه کاری ثواب دارد . همین ابوالفضل فاتح یا زیدآبادی و قوچانی چرا به این سرعت سوختند ؟؟ آیا نمی شد حرفهای تند و تیز را پیرمرد ها بزنند تا دامن اینم جوانها نسوزد ؟ به نظر من باید از همین انتخابات شوراهای شهر سال دیگه با نیروهای جوان دوباره کار را آغاز کنیم .

* و آخر اینکه عادت کرده ایم بعد از انتخابات بریم خانه . یعنی  خوب بلیدم کار سیاسی را ببوسیم بذاریم کنار تا انتخابات بعد . به سمت احزاب نمی رویم رک بگویم به حزبی بود افتخار نمی گنیم . خود من زمانی حرکت حزبی ام را استتار می کرد . دفتر حزب اعتماد ملی در شهر ما اوایل درش بسته بود سازمان مجاهدین و مشارکت هم ته یک کوچه بن بست دفتر زده اند . جالب این است که همه می دانیم آزادی بدون دموکراسی و دموکراسی بدون حزب معنی ندارد . واقعا چند نفر از شما خواننده ها عضو حزب هستید . حالا هر کدام . در این آخر مطلبی شما را به آزادی قسم می دم که در احزاب عضو شوید و به آن افتخار کنید .